Ataköy Plajı’nın serin rüzgârı hâlâ tenimdeyken kapıyı aralıyorum; 7-8. Kısım’daki loş koridorda yalnızca derin bir nefes duyuluyor. İçeri adım atar atmaz, Marina’nın ışıklarını sırtına vuruyorum ve dudaklarımın hafif gülüşü, fetiş oyunlarımızın ilk sahnesini kuruyor. Ayak bileğindeki ince zincir, E-5’in uğultusunu bile bastıracak kadar gergin bir beklentiyle parlıyor.
Galeria’nın yakınındaki odada, isteğinle şekillenen her bağcık, her kumaş parçası seni daha derinlere çekiyor. Zamanın nabzı yavaşlarken, teninin sıcaklığıyla soluğumun uyumu arasında kayboluyorsun; kapıdan çıkarken geriye sadece o nefes kalıyor.
Comments