Her sabah aynı ritüel: Ataköy Plajı’na bakan pencereyi açıp denizin sesini dinlemek. Bugün o sesi, kendi soluğumun içinde boğmak istiyorum. E-5’in uğultusu camdan süzülürken, tenimde sadece nefesimin sıcaklığını bırakmak için buradayım.

Ataköy Marina’nın ışıklarını arkama alıp, Galleria’ya doğru uzanan yolda bir adım daha yaklaşıyorum. Kendi yerimde, 7-8. Kısım’ın sakin gökdeleninde, ritim iki uzun bir kısa olacak şekilde soluklarımızı birleştiriyoruz. Yumuşak bir inlemeyle biten gece, sabahın ilk ışığına kadar sürer.